Ignacy Prądzyński - Historia wersji

Jankiel o 17:04, 24 lut 2009

2009-02-24T17:04:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:04, 24 lut 2009
Linia 2:		Linia 2:

	[[Category:Próba harcerska i wędrownicza]]		[[Category:Próba harcerska i wędrownicza]]
-	[[Category:Wiedza o ~~21WDW~~]]	+	[[Category:Wiedza o 21. WDW]]

Jankiel o 09:58, 24 lut 2009

2009-02-24T09:58:12Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:58, 24 lut 2009
Linia 2:		Linia 2:

	[[Category:Próba harcerska i wędrownicza]]		[[Category:Próba harcerska i wędrownicza]]
		+	[[Category:Wiedza o 21WDW]]

Jankiel: Patron drużyny przeniesiono do Ignacy Prądzyński

2008-12-23T03:13:15Z

Patron drużyny przeniesiono do Ignacy Prądzyński

← poprzednia wersja

Wersja z 03:13, 23 gru 2008

80.72.44.66 o 03:01, 23 gru 2008

2008-12-23T03:01:43Z

← poprzednia wersja		Wersja z 03:01, 23 gru 2008
Linia 1:		Linia 1:
	'''Ignacy Prądzyński''' urodził się 20 lipca 1792 r. w Sannikach na Wielkopolsce jako średniozamożny szlachcic. Dzieciństwo spędził w domu, gdzie pobierał naukę uzupełnianą następnie w Dreźnie. W wieku 14 lat wstąpił do wojska i to pochłonęło właściewie resztę jego życia. Naukę wojskowości podjął w Warszawskiej Szkole Aplikacyjnej Artylerii i uzupełniał jeszcze przez długie lata doświadczeń. Jego kariera wojskowa zaczęła się od stopnia szeregowca, a zakończyła na stopniu generała, zaczęła się od pułku piechoty wielkopolskiej, walczącym pod Gdańskiem, poprzez wojnę polsko-austriacką, kampanię 1812 roku - walkę u boku Poniatowskiego, służbę w polskiej armii Królestwa Kongresowego aż do powstania listopadowego, w którym to odegrał dość ważną rolę, a po którym w 1834 r. został zwolniony z wojska. Był doskonałym strategiem, niestety jego słaby charakter nie dał mu siły przebicia przy proponowaniu swoich planów głównodowodzącym, przez co wiele z nich nie zostało nigdy zrealizowanych. Prądzyński był związany z Towarzystwem Prawdziwych Polaków, Towarzystwem Patriotycznym oraz Wolnomularstwem Narodowym. Jego najwybitniejszym dziełem inżynieryjnym było zaplanowanie oraz kierowanie budową Kanału Augustowskiego. Koniec życia spędził w Krakowie, z którego wyjeżdża na wyspę Helgoland, gdzie 4 sierpnia 1850 roku umiera w cierpieniu. Pochowany na obczyźnie całe życie walczył dla Polski, o czym pozostawił trzy swoje książki: "Pamiętnik historyczny i wojskowy o wojnie polsko-rosyjskiej w roku 1831", "Pamiętniki" oraz "Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii".		'''Ignacy Prądzyński''' urodził się 20 lipca 1792 r. w Sannikach na Wielkopolsce jako średniozamożny szlachcic. Dzieciństwo spędził w domu, gdzie pobierał naukę uzupełnianą następnie w Dreźnie. W wieku 14 lat wstąpił do wojska i to pochłonęło właściewie resztę jego życia. Naukę wojskowości podjął w Warszawskiej Szkole Aplikacyjnej Artylerii i uzupełniał jeszcze przez długie lata doświadczeń. Jego kariera wojskowa zaczęła się od stopnia szeregowca, a zakończyła na stopniu generała, zaczęła się od pułku piechoty wielkopolskiej, walczącym pod Gdańskiem, poprzez wojnę polsko-austriacką, kampanię 1812 roku - walkę u boku Poniatowskiego, służbę w polskiej armii Królestwa Kongresowego aż do powstania listopadowego, w którym to odegrał dość ważną rolę, a po którym w 1834 r. został zwolniony z wojska. Był doskonałym strategiem, niestety jego słaby charakter nie dał mu siły przebicia przy proponowaniu swoich planów głównodowodzącym, przez co wiele z nich nie zostało nigdy zrealizowanych. Prądzyński był związany z Towarzystwem Prawdziwych Polaków, Towarzystwem Patriotycznym oraz Wolnomularstwem Narodowym. Jego najwybitniejszym dziełem inżynieryjnym było zaplanowanie oraz kierowanie budową Kanału Augustowskiego. Koniec życia spędził w Krakowie, z którego wyjeżdża na wyspę Helgoland, gdzie 4 sierpnia 1850 roku umiera w cierpieniu. Pochowany na obczyźnie całe życie walczył dla Polski, o czym pozostawił trzy swoje książki: "Pamiętnik historyczny i wojskowy o wojnie polsko-rosyjskiej w roku 1831", "Pamiętniki" oraz "Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii".
		+
		+	[[Category:Próba harcerska i wędrownicza]]

80.72.44.66: Nowa strona: '''Ignacy Prądzyński''' urodził się 20 lipca 1792 r. w Sannikach na Wielkopolsce jako średniozamożny szlachcic. Dzieciństwo spędził w domu, gdzie pobierał naukę uzupełnianą...

2008-12-23T02:06:31Z

Nowa strona: '''Ignacy Prądzyński''' urodził się 20 lipca 1792 r. w Sannikach na Wielkopolsce jako średniozamożny szlachcic. Dzieciństwo spędził w domu, gdzie pobierał naukę uzupełnianą...

Nowa strona

'''Ignacy Prądzyński''' urodził się 20 lipca 1792 r. w Sannikach na Wielkopolsce jako średniozamożny szlachcic. Dzieciństwo spędził w domu, gdzie pobierał naukę uzupełnianą następnie w Dreźnie. W wieku 14 lat wstąpił do wojska i to pochłonęło właściewie resztę jego życia. Naukę wojskowości podjął w Warszawskiej Szkole Aplikacyjnej Artylerii i uzupełniał jeszcze przez długie lata doświadczeń. Jego kariera wojskowa zaczęła się od stopnia szeregowca, a zakończyła na stopniu generała, zaczęła się od pułku piechoty wielkopolskiej, walczącym pod Gdańskiem, poprzez wojnę polsko-austriacką, kampanię 1812 roku - walkę u boku Poniatowskiego, służbę w polskiej armii Królestwa Kongresowego aż do powstania listopadowego, w którym to odegrał dość ważną rolę, a po którym w 1834 r. został zwolniony z wojska. Był doskonałym strategiem, niestety jego słaby charakter nie dał mu siły przebicia przy proponowaniu swoich planów głównodowodzącym, przez co wiele z nich nie zostało nigdy zrealizowanych. Prądzyński był związany z Towarzystwem Prawdziwych Polaków, Towarzystwem Patriotycznym oraz Wolnomularstwem Narodowym. Jego najwybitniejszym dziełem inżynieryjnym było zaplanowanie oraz kierowanie budową Kanału Augustowskiego. Koniec życia spędził w Krakowie, z którego wyjeżdża na wyspę Helgoland, gdzie 4 sierpnia 1850 roku umiera w cierpieniu. Pochowany na obczyźnie całe życie walczył dla Polski, o czym pozostawił trzy swoje książki: "Pamiętnik historyczny i wojskowy o wojnie polsko-rosyjskiej w roku 1831", "Pamiętniki" oraz "Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii".