Obóz na Ural/Ural Polarny - Historia wersji

Ajank: poprawa nazwy przeł. Makar-Ruz'

Ajank — Tue, 24 Mar 2009 16:57:08 GMT

poprawa nazwy przeł. Makar-Ruz'

← poprzednia wersja		Wersja z 16:57, 24 mar 2009
Linia 52:		Linia 52:
	Miejsce ([http://wikimapia.org/11789202 WikiMapia]), które zapamięta się chyba do końca życia. Pomnik stoi przy trasie kolejowej, Moskwa-Łabytnangi, na przełęczy pasma Uralskiego w odległości około 200 metrów od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Miasto Łabytnangi ([http://www.adm.yanao.ru/135/ strona WWW]) znajduje się już w niedalekiej odległości ok. 80 km na wschód. Miejsce to leży już za kołem podbiegunowym. Stacja kolejowa jest jedynym budynkiem w krajobrazie, ale ponieważ wygląda nowocześnie i przyjaźnie (żółty kolor, nowoczesny domek w roku 2007) daje poczucie bliskości cywilizacji. Warto wiedzieć, że w odległości 65 kilometrów w kierunku północno-zachodnim jest miasto Workuta ([http://pl.wikipedia.org/wiki/Workuta Wikipedia]). Obecnie znajdują się tam czynne kopalnie, ale kiedyś tzn. w czasie drugiej wojny światowej było to miejsce zsyłki m. in. Polaków. Wracając do pomnika, znajduje się on po południowej stronie torów. Składa się z obelisku z dwoma ramionami. Jedno z nich z napisem Europa skierowane na Stary Kontynent i drugie z napisem Azja skierowanym w drugą stronę. Pomnik pomalowany jest w czerwono, zielone pasy. Wieńczy go globus z namalowanymi kontynentami i oceanami.		Miejsce ([http://wikimapia.org/11789202 WikiMapia]), które zapamięta się chyba do końca życia. Pomnik stoi przy trasie kolejowej, Moskwa-Łabytnangi, na przełęczy pasma Uralskiego w odległości około 200 metrów od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Miasto Łabytnangi ([http://www.adm.yanao.ru/135/ strona WWW]) znajduje się już w niedalekiej odległości ok. 80 km na wschód. Miejsce to leży już za kołem podbiegunowym. Stacja kolejowa jest jedynym budynkiem w krajobrazie, ale ponieważ wygląda nowocześnie i przyjaźnie (żółty kolor, nowoczesny domek w roku 2007) daje poczucie bliskości cywilizacji. Warto wiedzieć, że w odległości 65 kilometrów w kierunku północno-zachodnim jest miasto Workuta ([http://pl.wikipedia.org/wiki/Workuta Wikipedia]). Obecnie znajdują się tam czynne kopalnie, ale kiedyś tzn. w czasie drugiej wojny światowej było to miejsce zsyłki m. in. Polaków. Wracając do pomnika, znajduje się on po południowej stronie torów. Składa się z obelisku z dwoma ramionami. Jedno z nich z napisem Europa skierowane na Stary Kontynent i drugie z napisem Azja skierowanym w drugą stronę. Pomnik pomalowany jest w czerwono, zielone pasy. Wieńczy go globus z namalowanymi kontynentami i oceanami.

-	=== Przełęcz ~~Geologów. (nazwa nadana przez nas)~~ ===	+	=== Przełęcz Makar-Ruz' ===

	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/spural300.jpg\|7419\|Pozostałości po geologach}}		{{zdjęcie\|2007-08-09_115/spural300.jpg\|7419\|Pozostałości po geologach}}

Ajank o 00:01, 23 mar 2009

Ajank — Mon, 23 Mar 2009 00:01:01 GMT

← poprzednia wersja		Wersja z 00:01, 23 mar 2009
Linia 2:		Linia 2:

	== Charakterystyka terenu ==		== Charakterystyka terenu ==
-		+	{{:KasiaL:UralPolarny}}
-	Ural Polarny jest porośnięty tundrą, w niższych partiach krzakami. Brak jest jednolitego grzbietu górskiego, w praktyce najwygodniej poruszać się dolinami. Góry są bardzo kamieniste (wyglądają jak wielkie gołoborza); czasem kamienie te staczają się po całej dolinie – w takim wypadku ich mała stabilność utrudnia marsz (szczególnie gdy są mokre i porośnięte porostami – czyli na ogół). Szczyty mają formę stosunkowo rozległych płaskowyżów o stromych zboczach schodzących do nisko wciętych przełęczy. Szerokie doliny porośnięte są praktycznie zawsze mokrą, niewysoką roślinnością, w której zdarzają się m. in maliny arktyczne (dojrzałe dopiero, gdy nabierają żółtego koloru, czerwone są jeszcze nie dobre). W pobliżu strumieni lub ich źródeł teren jest zabagniony. Ogólnie jest mało ścieżek i są nieliczne drogi (często zanikające) wytyczone przez pojazdy gąsienicowe (wiezdiechody) – jedyne, które są w stanie poruszać się po tym terenie.	+
-		+
-	Większość pasma Uralu Polarnego znajduje się za kołem polarnym, co powoduje, że deklinacja (odchylenie północy magnetycznej od geograficznej) wynosi aż ok. 20 stopni, a w lato (szczególnie w lipcu) dni są bardzo długie (słońce zachodzi na krótko i prawie nie staje się ciemno). Panuje klimat subpolarny (charakteryzujący się długimi i surowymi zimami oraz krótkimi i chłodnymi latami) ze średnią temperaturą latem 9 - 13 stopni Celsjusza. Choć roczna suma opadów nie przekracza 400 mm (czyli mniej niż średnia w Polsce), praktycznie większość opadów przypada na okres lata.	+
-		+
-	{{~~zdjęcie\|2007-08-09_115/skkural050.jpg\|7992\|Przeprawa przez strumienie~~}}	+
-		+
-	Góry uralskie, stanowiące naturalną barierę przypływów mas powietrza, na północy są obszarem ścierania się ciepłych mas powietrza polarno-morskiego z północy (przynoszącego znaczne zachmurzenie, opady i mgły), polarno-kontynentalnego ze wschodu i arktycznego (przynoszącego obniżenie temperatury). Stąd bardzo częste i gwałtowne zmiany pogody i niezwykle silne porywiste wiatry (w lato północne).	+
-		+
-	Zwłaszcza po okresie intensywnych opadów, większe uralskie strumienie są trudne w przekraczaniu (szczególnie przy bardzo silnych wiatrach), ale jeśli wody nie jest zbyt dużo sprawę ułatwiają liczne kamienie (w przeciwnym razie trzeba używać sandałów, choć woda jest lodowata).	+
-		+
-	Strumienie Uralu Polarnego są bardzo czyste i obfite w ryby (zdecydowana większość Rosjan odwiedzających te rejony robi to właśnie w celach wędkarskich). Duża wilgotność terenu sprzyja również rozwojowi ogromnej liczby komarów (polecamy moskitiery), które znikają co prawda gdy wieje silny wiatr – lecz wtedy to on staje się problematyczny.	+

	== Dojazd i komunikacja ==		== Dojazd i komunikacja ==

Ajank: /* Przełęcz Geologów. (nazwa nadana przez nas) */

Ajank — Wed, 11 Mar 2009 12:48:26 GMT

Przełęcz Geologów. (nazwa nadana przez nas)

← poprzednia wersja		Wersja z 12:48, 11 mar 2009
Linia 68:		Linia 68:
	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/IMG_0682.jpg\|7531\|Zejście z przełęczy}}		{{zdjęcie\|2007-08-09_115/IMG_0682.jpg\|7531\|Zejście z przełęczy}}

-	Jest to przełęcz „z niespodzianką” ([http://wikimapia.org/11792930 WikiMapia]). Znajduje się około 2 dni drogi od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Stacja znajduje się na przełęczy pomiędzy Azją i Europą na trasie kolei Moskwa - Łabytnangi w odległości około 65 kilometrów od Workuty i 100 kilometrów od miasta Łabytnangi ~~[http://www.adm.yanao.ru/135/ strona miasta Łabytnangi]~~. Przełęcz ta jest nad doliną górską. Wycieczka z doliny zajmuje około 4 godziny w obie strony. Jest ciekawe ze względu na pozostałości badań geologicznych prowadzonych tam w latach 60-tych XX wieku. Teren składa się prawie wyłącznie z rumowiska skalnego podobnego do gołoborzy. Po naukowcach pozostały odwierty skał średnicy około 20 cm porozrzucane w okolicy oraz leżące w zmurszałych drewnianych pudełkach. Znaleźć można także metalowe liny. Jednak największą atrakcją, która pozostała po ludziach, tam pracujących jest pozostałość drewnianego domu na drewnianych płozach, które są wysokości około 1 metra. Z domu pozostały podłoga i kilka elementów wyposażenia. Z przełęczy można wrócić tą samą drogą co się przyszło lub drugą doliną po północnej stronie. Jednak zejście do tej doliny jest bardzo strome. Znalezienie oznak ludzkiej działalności wzbudziło w nas wielką radość, ale zarazem pewien zawód, gdyż oznaczało, że nie jesteśmy pierwsi w tym dzikiem terenie.	+	Jest to przełęcz „z niespodzianką” ([http://wikimapia.org/11792930 WikiMapia]). Znajduje się około 2 dni drogi od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Stacja znajduje się na przełęczy pomiędzy Azją i Europą na trasie kolei Moskwa - Łabytnangi w odległości około 65 kilometrów od Workuty i 100 kilometrów od miasta Łabytnangi. Przełęcz ta jest nad doliną górską. Wycieczka z doliny zajmuje około 4 godziny w obie strony. Jest ciekawe ze względu na pozostałości badań geologicznych prowadzonych tam w latach 60-tych XX wieku. Teren składa się prawie wyłącznie z rumowiska skalnego podobnego do gołoborzy. Po naukowcach pozostały odwierty skał średnicy około 20 cm porozrzucane w okolicy oraz leżące w zmurszałych drewnianych pudełkach. Znaleźć można także metalowe liny. Jednak największą atrakcją, która pozostała po ludziach, tam pracujących jest pozostałość drewnianego domu na drewnianych płozach, które są wysokości około 1 metra. Z domu pozostały podłoga i kilka elementów wyposażenia. Z przełęczy można wrócić tą samą drogą co się przyszło lub drugą doliną po północnej stronie. Jednak zejście do tej doliny jest bardzo strome. Znalezienie oznak ludzkiej działalności wzbudziło w nas wielką radość, ale zarazem pewien zawód, gdyż oznaczało, że nie jesteśmy pierwsi w tym dzikiem terenie.

	== Osobliwości ==		== Osobliwości ==

Ajank: dr.techn.

Ajank — Wed, 11 Mar 2009 12:47:57 GMT

dr.techn.

← poprzednia wersja		Wersja z 12:47, 11 mar 2009
Linia 6:		Linia 6:

	Większość pasma Uralu Polarnego znajduje się za kołem polarnym, co powoduje, że deklinacja (odchylenie północy magnetycznej od geograficznej) wynosi aż ok. 20 stopni, a w lato (szczególnie w lipcu) dni są bardzo długie (słońce zachodzi na krótko i prawie nie staje się ciemno). Panuje klimat subpolarny (charakteryzujący się długimi i surowymi zimami oraz krótkimi i chłodnymi latami) ze średnią temperaturą latem 9 - 13 stopni Celsjusza. Choć roczna suma opadów nie przekracza 400 mm (czyli mniej niż średnia w Polsce), praktycznie większość opadów przypada na okres lata.		Większość pasma Uralu Polarnego znajduje się za kołem polarnym, co powoduje, że deklinacja (odchylenie północy magnetycznej od geograficznej) wynosi aż ok. 20 stopni, a w lato (szczególnie w lipcu) dni są bardzo długie (słońce zachodzi na krótko i prawie nie staje się ciemno). Panuje klimat subpolarny (charakteryzujący się długimi i surowymi zimami oraz krótkimi i chłodnymi latami) ze średnią temperaturą latem 9 - 13 stopni Celsjusza. Choć roczna suma opadów nie przekracza 400 mm (czyli mniej niż średnia w Polsce), praktycznie większość opadów przypada na okres lata.
		+
		+	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/skkural050.jpg\|7992\|Przeprawa przez strumienie}}

	Góry uralskie, stanowiące naturalną barierę przypływów mas powietrza, na północy są obszarem ścierania się ciepłych mas powietrza polarno-morskiego z północy (przynoszącego znaczne zachmurzenie, opady i mgły), polarno-kontynentalnego ze wschodu i arktycznego (przynoszącego obniżenie temperatury). Stąd bardzo częste i gwałtowne zmiany pogody i niezwykle silne porywiste wiatry (w lato północne).		Góry uralskie, stanowiące naturalną barierę przypływów mas powietrza, na północy są obszarem ścierania się ciepłych mas powietrza polarno-morskiego z północy (przynoszącego znaczne zachmurzenie, opady i mgły), polarno-kontynentalnego ze wschodu i arktycznego (przynoszącego obniżenie temperatury). Stąd bardzo częste i gwałtowne zmiany pogody i niezwykle silne porywiste wiatry (w lato północne).
Linia 16:		Linia 18:

	Jedynym środkiem komunikacji publicznej w Uralu Polarnym są pociągi kursujące linią kolejową [http://www.wikimapia.org/3757686 Czum] (Чум) - [http://www.wikimapia.org/1035225 Łabytnangi] (Лабытнанги), przebiegającą mniej więcej w połowie pasma Uralu Polarnego. Linia ta została wybudowana w latach 1947-55 i biegnie dolinami rzek Jelec (od Czumu do głównego grzbietu uralskiego) oraz Sob (dalej na wschód do Łabytnangi). Jako że prowadzi ona zasadniczo przez odludzie, stacje i przystanki na niej biorą swoje nazwy nie tylko od nazw miejscowości, ale także od odległości w kilometrach od stacji Czum.		Jedynym środkiem komunikacji publicznej w Uralu Polarnym są pociągi kursujące linią kolejową [http://www.wikimapia.org/3757686 Czum] (Чум) - [http://www.wikimapia.org/1035225 Łabytnangi] (Лабытнанги), przebiegającą mniej więcej w połowie pasma Uralu Polarnego. Linia ta została wybudowana w latach 1947-55 i biegnie dolinami rzek Jelec (od Czumu do głównego grzbietu uralskiego) oraz Sob (dalej na wschód do Łabytnangi). Jako że prowadzi ona zasadniczo przez odludzie, stacje i przystanki na niej biorą swoje nazwy nie tylko od nazw miejscowości, ale także od odległości w kilometrach od stacji Czum.
		+
		+	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/suralp194.jpg\|7360\|Stacja kolejowa Полярный Урал}}

	Linią tą kursują pociągi dalekobieżne relacji Moskwa - Łabytnangi i z powrotem (46 godzin podróży):		Linią tą kursują pociągi dalekobieżne relacji Moskwa - Łabytnangi i z powrotem (46 godzin podróży):
Linia 57:		Linia 61:
	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/suralp031.jpg\|7266\|Pomnik na granicy Europy i Azji}}		{{zdjęcie\|2007-08-09_115/suralp031.jpg\|7266\|Pomnik na granicy Europy i Azji}}

-	Miejsce [http://wikimapia.org~~/#lat=67.0845505&lon=64.8852539&z=7&l=28&m=a&v=2&show=~~/11789202~~/pl/pomnik-Europa-Azja&search=workuta wikimapa~~], które zapamięta się chyba do końca życia. Pomnik stoi przy trasie kolejowej, Moskwa-Łabytnangi, na przełęczy pasma Uralskiego w odległości około 200 metrów od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Miasto Łabytnangi ~~znajduje się już w niedalekiej odległości ok. 80 km na wschód~~ [http://www.adm.yanao.ru/135/ strona ~~miasta Łabytnangi~~]. Miejsce to leży już za kołem podbiegunowym. Stacja kolejowa jest jedynym budynkiem w krajobrazie, ale ponieważ wygląda nowocześnie i przyjaźnie (żółty kolor, nowoczesny domek w roku 2007) daje poczucie bliskości cywilizacji. Warto wiedzieć, że w odległości 65 kilometrów w kierunku północno-zachodnim jest miasto Workuta [http://pl.wikipedia.org/wiki/Workuta ~~strona miasta Workuty~~]. Obecnie znajdują się tam czynne kopalnie, ale kiedyś tzn. w czasie drugiej wojny światowej było to miejsce zsyłki m. in. Polaków. Wracając do pomnika, znajduje się on po południowej stronie torów. Składa się z obelisku z dwoma ramionami. Jedno z nich z napisem Europa skierowane na Stary Kontynent i drugie z napisem Azja skierowanym w drugą stronę. Pomnik pomalowany jest w czerwono, zielone pasy. Wieńczy go globus z namalowanymi kontynentami i oceanami.	+	Miejsce ([http://wikimapia.org/11789202 WikiMapia]), które zapamięta się chyba do końca życia. Pomnik stoi przy trasie kolejowej, Moskwa-Łabytnangi, na przełęczy pasma Uralskiego w odległości około 200 metrów od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Miasto Łabytnangi ([http://www.adm.yanao.ru/135/ strona WWW]) znajduje się już w niedalekiej odległości ok. 80 km na wschód. Miejsce to leży już za kołem podbiegunowym. Stacja kolejowa jest jedynym budynkiem w krajobrazie, ale ponieważ wygląda nowocześnie i przyjaźnie (żółty kolor, nowoczesny domek w roku 2007) daje poczucie bliskości cywilizacji. Warto wiedzieć, że w odległości 65 kilometrów w kierunku północno-zachodnim jest miasto Workuta ([http://pl.wikipedia.org/wiki/Workuta Wikipedia]). Obecnie znajdują się tam czynne kopalnie, ale kiedyś tzn. w czasie drugiej wojny światowej było to miejsce zsyłki m. in. Polaków. Wracając do pomnika, znajduje się on po południowej stronie torów. Składa się z obelisku z dwoma ramionami. Jedno z nich z napisem Europa skierowane na Stary Kontynent i drugie z napisem Azja skierowanym w drugą stronę. Pomnik pomalowany jest w czerwono, zielone pasy. Wieńczy go globus z namalowanymi kontynentami i oceanami.
-	~~{{zdjęcie\|2007-08-09_115/skkural050.jpg\|7992\|Przeprawa przez strumienie}}~~	+
-	~~{{zdjęcie\|2007-08-09_115/suralp194.jpg\|7360\|Stacja kolejowa}}~~	+

	=== Przełęcz Geologów. (nazwa nadana przez nas) ===		=== Przełęcz Geologów. (nazwa nadana przez nas) ===
Linia 66:		Linia 68:
	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/IMG_0682.jpg\|7531\|Zejście z przełęczy}}		{{zdjęcie\|2007-08-09_115/IMG_0682.jpg\|7531\|Zejście z przełęczy}}

-	Jest to przełęcz „z niespodzianką” [http://wikimapia.org~~/#lat=66.7875797&lon=65.291748&z=7&l=28&m=a&v=2&show=~~/11792930~~/pl/pozosta%C5%82o%C5%9Bci-po-geologach&search=workuta wikimapa~~]. Znajduje się około 2 dni drogi od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Stacja znajduje się na przełęczy pomiędzy Azją i Europą na trasie kolei Moskwa - Łabytnangi w odległości około 65 kilometrów od Workuty i 100 kilometrów od miasta Łabytnangi [http://www.adm.yanao.ru/135/ strona miasta Łabytnangi]. Przełęcz ta jest nad doliną górską. Wycieczka z doliny zajmuje około 4 godziny w obie strony. Jest ciekawe ze względu na pozostałości badań geologicznych prowadzonych tam w latach 60-tych XX wieku. Teren składa się prawie wyłącznie z rumowiska skalnego podobnego do ~~gołoboży~~. Po naukowcach pozostały odwierty skał średnicy około 20 cm porozrzucane w okolicy oraz leżące w zmurszałych drewnianych pudełkach. Znaleźć można także metalowe liny. Jednak największą atrakcją, która pozostała po ludziach, tam pracujących jest pozostałość drewnianego domu na drewnianych płozach, które są wysokości około 1 metra. Z domu pozostały podłoga i kilka elementów wyposażenia. Z przełęczy można wrócić tą samą drogą co się przyszło lub drugą doliną po północnej stronie. Jednak zejście do tej doliny jest bardzo strome. Znalezienie oznak ludzkiej działalności wzbudziło w nas wielką radość, ale zarazem pewien zawód, gdyż oznaczało, że nie jesteśmy pierwsi w tym dzikiem terenie.	+	Jest to przełęcz „z niespodzianką” ([http://wikimapia.org/11792930 WikiMapia]). Znajduje się około 2 dni drogi od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Stacja znajduje się na przełęczy pomiędzy Azją i Europą na trasie kolei Moskwa - Łabytnangi w odległości około 65 kilometrów od Workuty i 100 kilometrów od miasta Łabytnangi [http://www.adm.yanao.ru/135/ strona miasta Łabytnangi]. Przełęcz ta jest nad doliną górską. Wycieczka z doliny zajmuje około 4 godziny w obie strony. Jest ciekawe ze względu na pozostałości badań geologicznych prowadzonych tam w latach 60-tych XX wieku. Teren składa się prawie wyłącznie z rumowiska skalnego podobnego do gołoborzy. Po naukowcach pozostały odwierty skał średnicy około 20 cm porozrzucane w okolicy oraz leżące w zmurszałych drewnianych pudełkach. Znaleźć można także metalowe liny. Jednak największą atrakcją, która pozostała po ludziach, tam pracujących jest pozostałość drewnianego domu na drewnianych płozach, które są wysokości około 1 metra. Z domu pozostały podłoga i kilka elementów wyposażenia. Z przełęczy można wrócić tą samą drogą co się przyszło lub drugą doliną po północnej stronie. Jednak zejście do tej doliny jest bardzo strome. Znalezienie oznak ludzkiej działalności wzbudziło w nas wielką radość, ale zarazem pewien zawód, gdyż oznaczało, że nie jesteśmy pierwsi w tym dzikiem terenie.

	== Osobliwości ==		== Osobliwości ==

Kukol: /* Miejsca warte odwiedzenia */

Kukol — Tue, 10 Mar 2009 23:40:23 GMT

Miejsca warte odwiedzenia

← poprzednia wersja		Wersja z 23:40, 10 mar 2009
Linia 55:		Linia 55:
	=== Pomnik na granicy Europy i Azji ===		=== Pomnik na granicy Europy i Azji ===

-	=== Przełęcz Geologów ===	+	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/suralp031.jpg\|7266\|Pomnik na granicy Europy i Azji}}
		+
		+	Miejsce [http://wikimapia.org/#lat=67.0845505&lon=64.8852539&z=7&l=28&m=a&v=2&show=/11789202/pl/pomnik-Europa-Azja&search=workuta wikimapa], które zapamięta się chyba do końca życia. Pomnik stoi przy trasie kolejowej, Moskwa-Łabytnangi, na przełęczy pasma Uralskiego w odległości około 200 metrów od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Miasto Łabytnangi znajduje się już w niedalekiej odległości ok. 80 km na wschód [http://www.adm.yanao.ru/135/ strona miasta Łabytnangi]. Miejsce to leży już za kołem podbiegunowym. Stacja kolejowa jest jedynym budynkiem w krajobrazie, ale ponieważ wygląda nowocześnie i przyjaźnie (żółty kolor, nowoczesny domek w roku 2007) daje poczucie bliskości cywilizacji. Warto wiedzieć, że w odległości 65 kilometrów w kierunku północno-zachodnim jest miasto Workuta [http://pl.wikipedia.org/wiki/Workuta strona miasta Workuty]. Obecnie znajdują się tam czynne kopalnie, ale kiedyś tzn. w czasie drugiej wojny światowej było to miejsce zsyłki m. in. Polaków. Wracając do pomnika, znajduje się on po południowej stronie torów. Składa się z obelisku z dwoma ramionami. Jedno z nich z napisem Europa skierowane na Stary Kontynent i drugie z napisem Azja skierowanym w drugą stronę. Pomnik pomalowany jest w czerwono, zielone pasy. Wieńczy go globus z namalowanymi kontynentami i oceanami.
		+	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/skkural050.jpg\|7992\|Przeprawa przez strumienie}}
		+	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/suralp194.jpg\|7360\|Stacja kolejowa}}
		+
		+	=== Przełęcz Geologów. (nazwa nadana przez nas) ===
		+
		+	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/spural300.jpg\|7419\|Pozostałości po geologach}}
		+	{{zdjęcie\|2007-08-09_115/IMG_0682.jpg\|7531\|Zejście z przełęczy}}
		+
		+	Jest to przełęcz „z niespodzianką” [http://wikimapia.org/#lat=66.7875797&lon=65.291748&z=7&l=28&m=a&v=2&show=/11792930/pl/pozosta%C5%82o%C5%9Bci-po-geologach&search=workuta wikimapa]. Znajduje się około 2 dni drogi od stacji kolejowej „Ural Polarny”. Stacja znajduje się na przełęczy pomiędzy Azją i Europą na trasie kolei Moskwa - Łabytnangi w odległości około 65 kilometrów od Workuty i 100 kilometrów od miasta Łabytnangi [http://www.adm.yanao.ru/135/ strona miasta Łabytnangi]. Przełęcz ta jest nad doliną górską. Wycieczka z doliny zajmuje około 4 godziny w obie strony. Jest ciekawe ze względu na pozostałości badań geologicznych prowadzonych tam w latach 60-tych XX wieku. Teren składa się prawie wyłącznie z rumowiska skalnego podobnego do gołoboży. Po naukowcach pozostały odwierty skał średnicy około 20 cm porozrzucane w okolicy oraz leżące w zmurszałych drewnianych pudełkach. Znaleźć można także metalowe liny. Jednak największą atrakcją, która pozostała po ludziach, tam pracujących jest pozostałość drewnianego domu na drewnianych płozach, które są wysokości około 1 metra. Z domu pozostały podłoga i kilka elementów wyposażenia. Z przełęczy można wrócić tą samą drogą co się przyszło lub drugą doliną po północnej stronie. Jednak zejście do tej doliny jest bardzo strome. Znalezienie oznak ludzkiej działalności wzbudziło w nas wielką radość, ale zarazem pewien zawód, gdyż oznaczało, że nie jesteśmy pierwsi w tym dzikiem terenie.

	== Osobliwości ==		== Osobliwości ==

Ajank: /* Transpolarna Magistrala Kolejowa */

Ajank — Tue, 10 Mar 2009 14:58:17 GMT

Transpolarna Magistrala Kolejowa

← poprzednia wersja		Wersja z 14:58, 10 mar 2009
Linia 65:		Linia 65:
	Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Nadym-Uriengoj-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. Pracowało przy niej stale około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich. Budowa odbywała się w obszarze wiecznej zmarzliny, w zimie przy temperaturach sięgających -60°C, zaś w lecie na grząskim bagnie.		Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Nadym-Uriengoj-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. Pracowało przy niej stale około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich. Budowa odbywała się w obszarze wiecznej zmarzliny, w zimie przy temperaturach sięgających -60°C, zaś w lecie na grząskim bagnie.

-	Projekt przerwano wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych. Do 1955 r. była kończona budowa odcinka Czum-Łabytnangi, położonego na najbardziej stabilnym terenie. Nakładem ogromnych sił i środków zostało zbudowane 848 km z planowanych 1459 km linii kolejowej. Znaczna jej część została wycofana z eksploatacji w latach 90. wskutek postępującego wchłaniania przez tundrę.	+	Projekt przerwano wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych. Do 1955 r. była kończona budowa odcinka Czum-Łabytnangi, położonego na najbardziej stabilnym terenie. Nakładem ogromnych sił i środków zostało zbudowane 848 km z planowanych 1459 km linii kolejowej. Znaczna jej część została wycofana z eksploatacji w latach 90. wskutek postępującego wchłaniania przez tundrę Niziny Zachodniosyberyjskiej.

	Nie jest znana choćby przybliżona liczba ofiar tej budowy, ostrożne szacunki mówią o 60-100 tys. ludzi zmarłych głównie wskutek zimna, głodu, chorób i ukąszeń owadów.		Nie jest znana choćby przybliżona liczba ofiar tej budowy, ostrożne szacunki mówią o 60-100 tys. ludzi zmarłych głównie wskutek zimna, głodu, chorób i ukąszeń owadów.

	[[Category:Obóz na Ural 2007]]		[[Category:Obóz na Ural 2007]]

Ajank: /* Transpolarna Magistrala Kolejowa */

Ajank — Tue, 10 Mar 2009 14:57:28 GMT

Transpolarna Magistrala Kolejowa

← poprzednia wersja		Wersja z 14:57, 10 mar 2009
Linia 65:		Linia 65:
	Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Nadym-Uriengoj-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. Pracowało przy niej stale około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich. Budowa odbywała się w obszarze wiecznej zmarzliny, w zimie przy temperaturach sięgających -60°C, zaś w lecie na grząskim bagnie.		Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Nadym-Uriengoj-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. Pracowało przy niej stale około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich. Budowa odbywała się w obszarze wiecznej zmarzliny, w zimie przy temperaturach sięgających -60°C, zaś w lecie na grząskim bagnie.

-	Projekt przerwano wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych. Do 1955 r. była ~~dokończona~~ budowa odcinka Czum-Łabytnangi. Nakładem ogromnych sił i środków zostało zbudowane 848 km z planowanych 1459 km linii kolejowej. Znaczna jej część została wycofana z eksploatacji w latach 90. wskutek postępującego wchłaniania przez tundrę.	+	Projekt przerwano wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych. Do 1955 r. była kończona budowa odcinka Czum-Łabytnangi, położonego na najbardziej stabilnym terenie. Nakładem ogromnych sił i środków zostało zbudowane 848 km z planowanych 1459 km linii kolejowej. Znaczna jej część została wycofana z eksploatacji w latach 90. wskutek postępującego wchłaniania przez tundrę.

	Nie jest znana choćby przybliżona liczba ofiar tej budowy, ostrożne szacunki mówią o 60-100 tys. ludzi zmarłych głównie wskutek zimna, głodu, chorób i ukąszeń owadów.		Nie jest znana choćby przybliżona liczba ofiar tej budowy, ostrożne szacunki mówią o 60-100 tys. ludzi zmarłych głównie wskutek zimna, głodu, chorób i ukąszeń owadów.

	[[Category:Obóz na Ural 2007]]		[[Category:Obóz na Ural 2007]]

Ajank: /* Transpolarna Magistrala Kolejowa */

Ajank — Tue, 10 Mar 2009 14:53:10 GMT

Transpolarna Magistrala Kolejowa

← poprzednia wersja		Wersja z 14:53, 10 mar 2009
Linia 65:		Linia 65:
	Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Nadym-Uriengoj-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. Pracowało przy niej stale około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich. Budowa odbywała się w obszarze wiecznej zmarzliny, w zimie przy temperaturach sięgających -60°C, zaś w lecie na grząskim bagnie.		Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Nadym-Uriengoj-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. Pracowało przy niej stale około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich. Budowa odbywała się w obszarze wiecznej zmarzliny, w zimie przy temperaturach sięgających -60°C, zaś w lecie na grząskim bagnie.

-	Projekt przerwano wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych. Do 1955 r. była dokończona budowa odcinka Czum-Łabytnangi. Nakładem ogromnych sił i środków zostało zbudowane 848 km z planowanych 1459 km linii kolejowej. Znaczna jej część została wycofana z eksploatacji w latach 90. wskutek ~~pochłonięcia~~ przez tundrę.	+	Projekt przerwano wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych. Do 1955 r. była dokończona budowa odcinka Czum-Łabytnangi. Nakładem ogromnych sił i środków zostało zbudowane 848 km z planowanych 1459 km linii kolejowej. Znaczna jej część została wycofana z eksploatacji w latach 90. wskutek postępującego wchłaniania przez tundrę.

	Nie jest znana choćby przybliżona liczba ofiar tej budowy, ostrożne szacunki mówią o 60-100 tys. ludzi zmarłych głównie wskutek zimna, głodu, chorób i ukąszeń owadów.		Nie jest znana choćby przybliżona liczba ofiar tej budowy, ostrożne szacunki mówią o 60-100 tys. ludzi zmarłych głównie wskutek zimna, głodu, chorób i ukąszeń owadów.

	[[Category:Obóz na Ural 2007]]		[[Category:Obóz na Ural 2007]]

Ajank: /* Transpolarna Magistrala Kolejowa */

Ajank — Tue, 10 Mar 2009 11:53:47 GMT

Transpolarna Magistrala Kolejowa

← poprzednia wersja		Wersja z 11:53, 10 mar 2009
Linia 63:		Linia 63:
	=== Transpolarna Magistrala Kolejowa ===		=== Transpolarna Magistrala Kolejowa ===

-	Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. ~~Do pracy~~ przy niej ~~zatrudniono~~ około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich ~~zgrupowanych~~. Projekt ~~zarzucono~~ wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych.	+	Linia kolejowa Czum-Łabytnangi była początkowym odcinkiem Transpolarnej Magistrali Kolejowej Czum-Salechard-Nadym-Uriengoj-Igarka, której budowę rozpoczęto w 1947 roku. Pracowało przy niej stale około 100 tysięcy więźniów łagrów sowieckich. Budowa odbywała się w obszarze wiecznej zmarzliny, w zimie przy temperaturach sięgających -60°C, zaś w lecie na grząskim bagnie.
		+
		+	Projekt przerwano wkrótce po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku ze względu na brak jakichkolwiek podstaw ekonomicznych. Do 1955 r. była dokończona budowa odcinka Czum-Łabytnangi. Nakładem ogromnych sił i środków zostało zbudowane 848 km z planowanych 1459 km linii kolejowej. Znaczna jej część została wycofana z eksploatacji w latach 90. wskutek pochłonięcia przez tundrę.
		+
		+	Nie jest znana choćby przybliżona liczba ofiar tej budowy, ostrożne szacunki mówią o 60-100 tys. ludzi zmarłych głównie wskutek zimna, głodu, chorób i ukąszeń owadów.

	[[Category:Obóz na Ural 2007]]		[[Category:Obóz na Ural 2007]]

Ajank: tekst Kasi

Ajank — Mon, 09 Mar 2009 23:15:36 GMT

tekst Kasi

← poprzednia wersja		Wersja z 23:15, 9 mar 2009
Linia 2:		Linia 2:

	== Charakterystyka terenu ==		== Charakterystyka terenu ==
		+
		+	Ural Polarny jest porośnięty tundrą, w niższych partiach krzakami. Brak jest jednolitego grzbietu górskiego, w praktyce najwygodniej poruszać się dolinami. Góry są bardzo kamieniste (wyglądają jak wielkie gołoborza); czasem kamienie te staczają się po całej dolinie – w takim wypadku ich mała stabilność utrudnia marsz (szczególnie gdy są mokre i porośnięte porostami – czyli na ogół). Szczyty mają formę stosunkowo rozległych płaskowyżów o stromych zboczach schodzących do nisko wciętych przełęczy. Szerokie doliny porośnięte są praktycznie zawsze mokrą, niewysoką roślinnością, w której zdarzają się m. in maliny arktyczne (dojrzałe dopiero, gdy nabierają żółtego koloru, czerwone są jeszcze nie dobre). W pobliżu strumieni lub ich źródeł teren jest zabagniony. Ogólnie jest mało ścieżek i są nieliczne drogi (często zanikające) wytyczone przez pojazdy gąsienicowe (wiezdiechody) – jedyne, które są w stanie poruszać się po tym terenie.
		+
		+	Większość pasma Uralu Polarnego znajduje się za kołem polarnym, co powoduje, że deklinacja (odchylenie północy magnetycznej od geograficznej) wynosi aż ok. 20 stopni, a w lato (szczególnie w lipcu) dni są bardzo długie (słońce zachodzi na krótko i prawie nie staje się ciemno). Panuje klimat subpolarny (charakteryzujący się długimi i surowymi zimami oraz krótkimi i chłodnymi latami) ze średnią temperaturą latem 9 - 13 stopni Celsjusza. Choć roczna suma opadów nie przekracza 400 mm (czyli mniej niż średnia w Polsce), praktycznie większość opadów przypada na okres lata.
		+
		+	Góry uralskie, stanowiące naturalną barierę przypływów mas powietrza, na północy są obszarem ścierania się ciepłych mas powietrza polarno-morskiego z północy (przynoszącego znaczne zachmurzenie, opady i mgły), polarno-kontynentalnego ze wschodu i arktycznego (przynoszącego obniżenie temperatury). Stąd bardzo częste i gwałtowne zmiany pogody i niezwykle silne porywiste wiatry (w lato północne).
		+
		+	Zwłaszcza po okresie intensywnych opadów, większe uralskie strumienie są trudne w przekraczaniu (szczególnie przy bardzo silnych wiatrach), ale jeśli wody nie jest zbyt dużo sprawę ułatwiają liczne kamienie (w przeciwnym razie trzeba używać sandałów, choć woda jest lodowata).
		+
		+	Strumienie Uralu Polarnego są bardzo czyste i obfite w ryby (zdecydowana większość Rosjan odwiedzających te rejony robi to właśnie w celach wędkarskich). Duża wilgotność terenu sprzyja również rozwojowi ogromnej liczby komarów (polecamy moskitiery), które znikają co prawda gdy wieje silny wiatr – lecz wtedy to on staje się problematyczny.

	== Dojazd i komunikacja ==		== Dojazd i komunikacja ==

-	Jedynym środkiem komunikacji publicznej w Uralu Polarnym są pociągi kursujące linią kolejową [http://www.wikimapia.org/3757686 Czum] (Чум) - [http://www.wikimapia.org/1035225 Łabytnangi] (Лабытнанги). Linia ta została wybudowana w latach 1947-55 i biegnie dolinami rzek Jelec (od Czumu do głównego grzbietu uralskiego) oraz Sob (dalej na wschód do Łabytnangi). Jako że prowadzi ona zasadniczo przez odludzie, stacje i przystanki na niej biorą swoje nazwy nie tylko od nazw miejscowości, ale także od odległości w kilometrach od stacji Czum.	+	Jedynym środkiem komunikacji publicznej w Uralu Polarnym są pociągi kursujące linią kolejową [http://www.wikimapia.org/3757686 Czum] (Чум) - [http://www.wikimapia.org/1035225 Łabytnangi] (Лабытнанги), przebiegającą mniej więcej w połowie pasma Uralu Polarnego. Linia ta została wybudowana w latach 1947-55 i biegnie dolinami rzek Jelec (od Czumu do głównego grzbietu uralskiego) oraz Sob (dalej na wschód do Łabytnangi). Jako że prowadzi ona zasadniczo przez odludzie, stacje i przystanki na niej biorą swoje nazwy nie tylko od nazw miejscowości, ale także od odległości w kilometrach od stacji Czum.

	Linią tą kursują pociągi dalekobieżne relacji Moskwa - Łabytnangi i z powrotem (46 godzin podróży):		Linią tą kursują pociągi dalekobieżne relacji Moskwa - Łabytnangi i z powrotem (46 godzin podróży):